Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2014

ΜΑΤ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗ

Η αντιμετώπιση των φοιτητών της νομικής από το Φορτσάκη και το κράτος, την ώρα που πάνε να υλοποιήσουν την απόφαση της γενικής τους συνέλευσης (εν όψει 17 Νοέμβρη) για κατάληψη ενάντια στις διαγραφές το νόμο και τον αυταρχισμό...



ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΛΟΥΝ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 17:00. 

ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΜΗΝΥΜΑ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ, ΠΩΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ 73 ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΛΕΥΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ.

Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2014

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΦΣ ΣΕΜΦΕ 12/11

ΑΝΑΡΠΑ/ΡΑΦ-ΕΑΑΚ: 73
Επιτροπή Αγώνα: 55
ΔΑΠ-ΝΔΦΚ: 2
ΛΕΥΚΑ: 0

Αποφασίζουμε Συμμετέχουμε:

  • Συμμετοχή στην πορεία που καλούν φοιτητικοί σύλλογοι, μαθητές και αδιόριστοι εκπαιδευτικοί την Παρασκευή 14/11 στα Προπύλαια στις 13.00 η ώρα με κατειλημμένη σχολή τη μέρα αυτή
  • Μεταφορά της κατάληψης στο Κάτω Πολυτεχνείο το τριήμερο 15-17 Νοεμβρίου. Συμμετοχή στην παλλαική-αντιιμπεριαλιστική – αντιαμερικανική πορεία τη Δευτέρα 17 Νοεμβρίου από το Κάτω Πολυτεχνείο με κατεύθυνση την αμερικάνικη πρεσβεία.
  • Συμμετοχή σε εκδηλώσεις συλλόγων και φορέων που θα διεξαχθούν στο Κάτω Πολυτεχνείο. Πολυτεχνείο στα χέρια των συλλόγων και των συνελεύσεων τους.
  • Παράσταση διαμαρτυρίας στον Πρύτανη του ΕΜΠ για την παρουσία δυνάμεων καταστολής στο τριήμερο του Πολυτεχνείου την Πέμπτη 13/11 στις 11:00
  • Κινητοποίηση στον κοσμήτορα της σχολής για την εισαγωγή πιστωτικών μονάδων στη ΣΕΜΦΕ και την άρνηση των καθηγητών να τοποθετηθούν πάνω στην πρόταση του φοιτητικού συλλόγου, την Πέμπτη στις 12:00.
  • Στήριξη της κινητοποίησης των διοικητικών υπαλλήλων την Πέμπτη 13/11 στα Προπύλαια στη 13:00.
  • Νέα Γενική Συνέλευση την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου στις 12:30 στο αμφ. 2.
ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!! 

Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2014

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ERASMUS+ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Σε μια εξεταστική περίοδο που για τους φοιτητές κυρίαρχα επικαθορίζεται από την ακόμα πρόσφατη βόμβα που έσκασε πάνω απ τα κεφάλια μας, αυτή της ανακοίνωσης των πρώτων διαγραφών, στο ΕΜΠ, με αφορμή το νέο πρόγραμμα ERASMUS+, η διοικήσεις των σχολών με σχεδόν σύσσωμο το καθηγητικό μπλοκ πίσω τους επιλέγουν να ανοίξουν ένα ‘νέο’ μέτωπο με τους φοιτητές, προσπαθώντας να καθιερώσουν το παράρτημα διπλώματος και τις πιστωτικές μονάδες(ECTS).

Πιο συγκεκριμένα στη σχολή μας, είδαμε να αναρτώνται στις ανακοινώσεις στη σελίδα της σχολής μια σειρά από αρχεία που επιχειρούν να συνθέσουν επιχειρήματα υπέρ των εν λόγω αλλαγών(εφημερίδα κυβερνήσεως 2005,06, παραρτήματα διπλώματος ‘προτύπων ιδρυμάτων’ όπως το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, αποφάσεις πρυτανικού συμβουλίου 2009, ακόμα και οδηγό χρήσης του ECTS και μεταφρασμένα κομμάτια του) που παρόλα αυτά το μόνο που κάνουν με το πιο σαφή τρόπο είναι να ξυπνούν τη συλλογική μνήμη των φοιτητών που 40 χρόνια τώρα δίνουν μάχες για να μπλοκάρουν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που στο πυρήνα της ενέχει το σύμφωνο της Μπολόνια(που μπορεί και να αναφέρεται 200 φορές στο κείμενο για το ECTS στα αγγλικά, παρόλα αυτά καμία στα μεταφρασμένα κομμάτια) η κάθε πτυχή της οποίας(αναδιάρθρωσης) πληγώνει τόσο τους όρους φοίτησης μας, όσο και τις προοπτικές μας για επαγγελματική αποκατάσταση, και ταυτόχρονα η εφαρμογή της ανοίγει το δρόμο για την εφαρμογή του συνόλου της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ERASMUS+
Η πρόταση της διοίκησης της σχολής που στηρίζεται γενικά από τους περισσότερους καθηγητές είναι:
Α) να υιοθετήσει η σχολή το ‘παράρτημα διπλώματος’ το οποίο θα επισυνάπτεται στο πτυχίο μας, και σε αυτό θα αναγράφονται ανάμεσα σε άλλα ο βαθμός σε κάθε μάθημα ή σεμινάριο που έχουμε επιλέξει και περάσει, η ύλη του μαθήματος αυτού, οι πιστωτικές μονάδες που μας έδωσε το ότι το περάσαμε, ο βαθμός πτυχίου, ο μέσος όρος μαθημάτων, το σύνολο των πιστωτικών μονάδων που μαζέψαμε.
Β) και προφανώς να υιοθετήσει η σχολή το σύστημα πιστωτικών μονάδων ‘ECTS’ με βάση το οποίο θα συλλέγουμε και τις πιστωτικές μονάδες που θα μπαίνουν στο παράρτημα διπλώματος.
Και το δίλημμα που μας βάζει είναι πως αν οι φοιτητές εναντιωθούμε σε αυτά θα χάσουμε τις 5 θέσεις ERASMUS+ με πρακτική και τις 20κάτι για διακοπές που δικαιούμαστε προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί.(το λέμε δίλημμα και όχι εκβιασμό γιατί εκβιασμός είναι όταν απειλείται κάτι σημαντικό για μας)

ΠΩΣ ΜΑΣ ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΟΙ ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ(ECTS)
Αν κανείς χαζέψει λίγο τον οδηγό χρήσεως του συστήματος πιστωτικών μονάδων ECTS σίγουρα θα του τραβήξουν τη προσοχή συγκεκριμένα πράγματα(πέραν του πόσες φορές αναφέρεται η λέξη Bologna).
Καταρχάς βάση των κριτηρίων που βάζουν στο σύστημα ECTS η πιστωτικές μονάδες που θα δίνει το κάθε μάθημα θα εξαρτάται από τον χρόνο που δαπανά ο φοιτητής για να περάσει αυτό το μάθημα. Αυτός χωρίζεται σε:
1.       Τις ώρες διδασκαλίας του μαθήματος. Άρα αυτό σημαίνει παρουσιολόγιο, υποχρεωτικές πρόοδοι, κλπ. Πράγμα που αν καθιερωθεί αντικειμενικά θα δυσκολεύει τους όρους αποπεράτωσης των σπουδών- ενώ στα 7 χρόνια θέλουν να μας διαγράφουνε(αυτή τη στιγμή με χωρίς παρουσιολόγια προόδους κλπ ο μέσος όρος αποφοίτησης είναι κοντά 8)
2.       Τις ώρες προετοιμασίας για το εν λόγω μάθημα, που αυτό δεν θα πρέπει να είναι αυθαίρετο αλλά μετρήσιμο. Άρα υποχρεωτικές εργασίες, υποχρεωτικές πρόοδοι ή τεστάκια στη διάλεξη. Πράγμα που πάλι αν καθιερωθεί σημαίνει πλήγμα στους όρους φοιτητικής καθημερινότητας- και για όσους δεν τα καταφέρουν μέχρι τα 7 χρόνια διαγραφή.

Για να αποφύγουμε όμως να βγάλει κανείς κάποιο λάθος συμπέρασμα τύπου << εντάξει, θα το κάνω αυτό μέχρι να μαζέψω τις 300 ή τις 180 πιστωτικές μονάδες μου που γενικά μπορεί και να μην είναι τόσο δύσκολο>> ο οδηγόςχρήσης ECTS μας αποσαφηνίζει πως για τον ‘πρώτο κύκλο σπουδών’(θα πούμε μετά για αυτό) χρειάζονται 180 πιστωτικές μονάδες τουλάχιστον, το πολύ όμως 260. Και επειδή είμαστε στη ΣΕΜΦΕ που οι δουλειές δεν μας περιμένουν ακριβώς να τελειώσουμε για να μας προσλάβουν, η όλη διαδικασία μαζέματος πιστοποιήσεων για ώρες μαθήματος και διαβάσματος θα γίνεται υπό το πρίσμα του να μαζέψω πιο πολλές από τον διπλανό μου. Που αυτό με τη σειρά του σημαίνει έναν ατέλειωτο αγώνα δρόμου από αμφιθέατρο σε εργαστήριο από εργαστήριο διάβασμα και μετά πάλι αμφιθέατρο και να εύχεσαι να μην αντέξουν και οι συνάδελφοι σου όσο αντέχεις εσύ. Δεν είναι τυχαίο πως στο παράρτημα διπλώματος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας ενώ γράφει πως το πτυχίο προϋποθέτει 300 πιστωτικές μονάδες, ο συγκεκριμένος φοιτητής είχε μαζέψει χωρίς την πτυχιακή του εργασία 305, με την πτυχιακή 345 μονάδες. Και βέβαια αναγκαζόμαστε να ξανααναφέρουμε πως αν κανείς σκέφτεται πως απλά θα κάτσει παραπάνω χρόνια για να μαζέψει τις μονάδες που χρειάζεται και ταυτόχρονα να συνεχίσει να ζει και σαν άνθρωπος, αυτό δεν γίνεται γιατί στα 7 θέλουν να μας διαγράφουνε.

Πρέπει να γίνει σαφές, και απέναντι σε αυτούς που θέλουν να μας πείσουν πως αξίζει να μπούμε σε αυτό το αδιέξοδο κανιβαλισμού, γιατί έτσι έχουμε μια ελπίδα για κάποια επαγγελματική αποκατάσταση, πως αν υπάρχει κάποια προοπτική κατοχύρωσης επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων, αυτή σίγουρα δεν είναι αυτή του ατομικού αγώνα πάνω στις πλάτες των συναδέλφων μας, αλλά είναι αυτή του μαζικού συλλογικού αγώνα. Υπό αυτή την έννοια η καθιέρωση των πιστωτικών μονάδων του συστήματος ECTS δημιουργεί αποφοίτους πολλών ταχυτήτων, είτε ανάλογα με το πόσες πιστωτικές μονάδες έχει μαζέψει, είτε ανάλογα με τα σεμινάρια που έχει παρακολουθήσει ή όχι, και άρα τσακίζει το έδαφος για να διεκδικήσουμε και εν τέλει να κατακτήσουμε επαγγελματική κατοχύρωση και εργασιακά δικαιώματα ως πτυχιούχοι.Τα μέτρα λοιπόν αυτά μας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια αν όχι στη διαγραφή, τότε στην ανεργία.

Στη κατεύθυνση αυτή κινείται και ο προσωποκεντρικός χαρακτήρας του εκπαιδευτικού αυτού συστήματος. Εξατομικεύει το πρόγραμμα σπουδών, όχι μόνο σε επίπεδο σχολής, και ούτε καν σε επίπεδο ιδρύματος, άλλα σε επίπεδο διαιδρυματικό σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μετατρέπει τις σπουδές σε ένα ατομικό ατέρμονο κυνήγι πιστωτικών μονάδων σε πολλές σχολές ή ακόμα και σε πολλές χώρες.

ΟΙ ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ
Παράλληλα, η καθιέρωση αυτών των πτυχών ανοίγει το δρόμο για το πέρας του συνόλου της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης στις σχολές, ένας από τους κεντρικούς άξονες τις οποίας ήταν ούτως ή άλλως πάντα οι πιστωτικές μονάδες, και η αντικατάσταση του ενιαίου αδιάσπαστου 5ετούς πτυχίου από τον φάκελο ατομικών προσόντων.
Επιγραμματικά η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση όπως αυτή αποτυπώνεται τόσο στο Νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, όσο σε σημεία των μνημονίων, στους πρότυπους οργανισμούς-εσωτερικού κανονισμούς, άλλα και στη πρόσφατη τροπολογία για τις διαγραφές φοιτητών του Λοβέρδου έχει ως κυρίαρχους άξονες:

·         ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΤΑ Ν+2
·         ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΑΔΙΑΣΠΑΣΤΟΥ 5ΕΤΟΥΣ ΠΤΥΧΙΟΥ ΣΕ 3+2(ΜΠΑΤΣΕΛΟΡ+ΜΑΣΤΕΡ)
·         ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΣΤΟ +2(ΜΑΣΤΕΡ)
·         ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΤΥΧΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΤΟΜΙΚΟ ΦΑΚΕΛΟ ΠΡΟΣΟΝΤΩΝ
·         ΑΥΤΑΡΧΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ(ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ, ΕΡΓΑΣΙΕΣ, ΠΑΡΟΥΣΙΟΛΟΓΙΑ)
·         ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ(ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ, ΣΙΤΙΣΗ, ΣΤΕΓΑΣΗ)
·         ΑΥΤΑΡΧΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΔΟΜΩΝ
·         ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΑΣΥΛΟΥ

ΠΩΣ ΑΠΑΝΤΑΜΕ

Είναι λοιπόν προφανές πως η πρόταση της επιτροπής ERASMUS προς τους Κοσμήτορες των σχολών κινείται στην ίδια κατεύθυνση με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και το Υπουργείο. Συμπερασματικά, η μάχη ενάντια στη καθιέρωση των συγκεκριμένων προτάσεων είναι και μάχη ενάντια στις διαγραφές και τη μεταρρύθμιση συνολικά. Για μας δεν υπάρχει κανένα δίλημμα. Δεν θα θυσιάσουμε ούτε την κεκτημένη με αγώνες ενιαιότητα του πτυχίου μας ούτε θα γίνουμε κανίβαλοι για να μη χάσουμε 5 θέσεις στο ERASMUS+. Για να μην τους αφήσουμε να κάνουνε τους όρους φοίτησης μας απάνθρωπους και να τσακίσουνε την όποια προοπτική έχουμε για επαγγελματική αποκατάσταση, πρέπει να πάμε μαζικά στη συνέλευση(τμήμα) της Σχολής και συλλογικά να μπλοκάρουμε την υπερψήφιση των συγκεκριμένων προτάσεων.

Τρίτη 26 Αυγούστου 2014

ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΔΕ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ!

Πριν ακόμα τελειώσουν οι διακοπές του καλοκαιριού και μετά από ένα ακαδημαϊκό έτος έντονα χρωματισμένο από μακροχρόνιες και μαζικές κινητοποιήσεις διοικητικών-φοιτητών ενάντια στις απολύσεις που διακήρυττε το Υπουργείο, το τελευταίο, ενώ ασταμάτητα επικαλείται την ομαλότητα στα Πανεπιστήμια, ξανατραντάζει τα νερά και δημιουργεί κλίμα αναστάτωσης ανακοινώνοντας τη διαγραφή 180000 φοιτητών και μάλιστα χωρίς να τους δοθεί η δυνατότητα αποπεράτωσης των σπουδών τους ούτε καν στην επαναληπτική εξεταστική του Σεπτεμβρίου. Όλα αυτά μάλιστα σε χρονική περίοδο που η επίθεση στον εργαζόμενο λαό οξύνεται και οι πλασματικές προοπτικές της νεολαίας για κάποια ένταξη στην αγορά εργασίας διαλύονται. Απέναντι σε αυτό, πρέπει σαν φοιτητικοί σύλλογοι να αποτρέψουμε αρχικά την διαγραφή των συναδέλφων μας με κάθε τρόπο (με καταλήψεις στις κοσμητείες, τις πρυτανείες) κατά την διάρκεια της εξεταστικής και να προετοιμάσουμε και να οργανώσουμε τον αγώνα για την ολική ανατροπή του μέτρου των διαγραφών.              
 Ας προσπαθήσουμε να συνοψίσουμε στα επιχειρήματα του υπουργείου σχετικά με τη διαγραφή των <<αιώνιων>> φοιτητών. Το πρώτο και βασικό επιχείρημα το οποίο προσπαθούν να περάσουν είναι ότι οι «αιώνιοι» φοιτητές αποτελούν επιπλέον έξοδα για το ελληνικό κράτος, εκμεταλλευόμενοι και τη συγκυρία της κρίσης και την αφαίμαξη που οι ίδιοι επιβάλουν στο λαό. Για να μας πείσουν ότι εμείς φταίμε για την κρίση («διεφθαρμένοι δημόσιοι υπάλληλοι», «τεμπέληδες φοιτητές» κλπ) και πρέπει να ...τιμωρηθούμε. Φυσικά εμείς οι ίδιοι οι φοιτητές ξέρουμε ότι αυτό δεν στέκει καθώς όλοι οι σπουδαστές που έχουν ολοκληρώσει ν+2 χρόνια σπουδών(για το πολυτεχνείο 5+2) σταματούν απλώς να δικαιούνται τα <<προνόμια>>που είχαν όπως σίτιση στέγαση,πάσο,συγγράμματα, πράγματα για τα οποία το φοιτητικό κίνημα έχει δώσει τεράστιους αγώνες. Και πάνω από αυτό ξέρουμε ότι όχι μόνο δεν τους χρωστάμε τίποτα, αλλά ίσα ίσα πρέπει να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας απέναντι στη βαρβαρότητα που μας επιβάλουν. Δεύτερο επιχείρημα είναι το πρόβλημα γραφειοκρατίας που αντιμετωπίζουν οι σχολές κάτι το οποίο είναι τουλάχιστον αστείο από τη στιγμή που μία κόλλα Α4 ή 10 ονόματα παραπάνω σε έναν υπολογιστή δεν φέρνουν την καταστροφή σε ένα ίδρυμα. Η αλήθεια είναι ότι με τις διαθεσιμότητες/απολύσεις του διοικητικού προσωπικού που επιβάλει το υπουργείο, τώρα είναι που θα ζήσουμε την απόλυτη δυσλειτουργία των ιδρυμάτων. Τρίτο επιχείρημα είναι  ότι “τα πολλά επιπλέον ονόματα” φοιτητών τα οποία σύμφωνα με τα λεγόμενά τους υποβαθμίζουν το πανεπιστήμιο με αποτέλεσμα τα <<πέφτει>> στις παγκόσμιες κατατάξεις την ίδια ώρα που κρύβουν την τεράστια υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων καθώς και την ελάχιστη υλικοτεχνική υποδομή που διαθέτουν. Εδώ έρχεται ο κλασσικός εκβιασμός της αξιολόγησης.. περάστε όλη τη μεταρρύθμιση για να πάρετε καλή αξιολόγηση και συνεπώς καλύτερη χρηματοδότηση..
Που στοχεύουν πραγματικά οι διαγραφές;;
Η εμφάνιση των διαγραφών περιγράφεται σαν μια βόμβα που έσκασε και απειλεί όλη τη φοιτητική νεολαία. Ο νόμος θα φέρει καταστολή και πειθάρχηση του φοιτητικού κινήματος καθώς και οποιασδήποτε συγκρότησης συλλογικής δράσης αφού το ν+2 θα χαραχθεί βίαια στις συνειδήσεις των ήδη φοβισμένων φοιτητών οι οποίοι θα συνεχίζουν να αναπαράγουν αυτό το αίσθημα καθώς η καθηγητική αυθαιρεσία θα ξεπεράσει τα όρια.(κάτι το οποίο θα το δούμε και το προσεχή Σεπτέμβρη). Το λάθος που μπορεί να γίνει σε έναν οποιοδήποτε συλλογισμό είναι καταρχάς να θεωρήσει ότι όντως κατά βάση αφορά ένα  μικρό κομμάτι φοιτητών το οποίο μπήκε στο πανεπιστήμιο και δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει τις σπουδές του.  Αυτό είναι ψέμα γιατί ο νόμος δεν αναφέρεται μόνο στους 180000 φοιτητές αλλά έμμεσα και πρωτίστως θα λέγαμε σε αυτούς οι οποίοι έχουνολοκληρώσει ν+2 χρόνια καθώς το τελευταίο είναι μια επιδίωξη των τελευταίων κυβερνήσεων από το 1970 και αυτό γιατί  Οι κατακτημένες δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες, που αποτελούν και το πλαίσιο ύπαρξης του φοιτητικού κινήματος στην Ελλάδα, αποτελούν ανάχωμα στην ίδια την προσπάθεια διαμόρφωσης του ‘νέου υποδείγματος φοιτητή’ και απόφοιτου. Η κυβέρνηση μέσω των διαγραφών προσπαθεί να πειθαρχήσει τους φοιτητές με την απειλή της απώλειας της φοιτητικής ιδιότητας και να εφαρμόσει στους υπάκουους πλέον φοιτητές συνολικά όλη την αναδιάρθρωση (διάσπαση πτυχίων στα 3+2 χρόνια, δίδακτρα, μείωση φοιτητικών παροχών κλπ), τσακίζοντας παράλληλα το φοιτητικό κίνημα ως παράγοντα αστάθειας και ζωντανό-αγωνιστικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Υπάρχει όμως και μια πιο μακροπρόθεσμη στόχευση στην κίνηση του υπουργείου, αυτή δεν είναι άλλη από την προσπάθεια μέσω των διαγραφών οι απόφοιτοι-μελλοντικοί εργαζόμενοι να είναι επαρκώς πειθαρχημένοι χωρίς αναπαραστάσεις συλλογικής διεκδίκησης και υλικών νικών, να δέχονται χωρίς πολλές αντιδράσεις τις συνθήκες μεσαίωνα που έχουν διαμορφωθείστην εργασία ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Είναι τέλος προφανές, ότι οι διαγραφές πλήττουν αντικειμενικά πιο έντονα τους φοιτητές με τα πιο οξυμένα οικονομικά προβλήματα.

Και για την απάντησή μας...
Στην κατέυθυνση του Υπουργείουνα νομιμοποιήσει τις διαγραφές μέσω της τακτικής του να διαιρέσει το φοιτητικό σώμα σε πολλά κομμάτια, η απάντησή μας πρέπει να είναι ενιαία με κοινό αγώνα να τους κοιτάξουμε στα μάτια και να αντιπαρατεθούμε συνολικά με το μέτρο των διαγραφών. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι αν δεχθούμε οποιοδήποτε διαχωρισμό σε κατηγορίες φοιτητών, ή φίλτρα ηπιότερης/σταδιακότερης εφαρμογής και λογικές τελευταίας ευκαιρίας για κάποιους, τότε θα χάσουμε όλοι μαζί αργά ή γρήγορα. Άλλωστε οι πρώτες διαγραφές όποιας κλίμακας και να ναι, θα είναι κερδισμένο στοίχημα για το υπουργείο (μετά από άδοξες προσπάθειες δεκαετιών), ώστε να θεσπίσει το ν+2 σε μόνιμη βάση. Και τότε, οι νεότεροι φοιτητές που δεν πλήττονται αυτή τη στιγμή, θα είναι οι μεγαλύτεροι χαμένοι. Θα πρέπει μέσα στην εξεταστική να καταλάβουμε για πρακτικούς και για συμβολικούς λόγους όλο τον διοικητικό μηχανισμό και να μην αφήσουμε να σταλεί καμία διαπιστωτική πράξη στο υπουργείο.Πιο πολύ από ποτέ όμως (και σε μια σχολή με 8-9 χρόνια μέσο όρο αποφοίτησης) θα πρέπει από τώρα να προετοιμάσουμε τις κινητοποιήσεις διαρκείας μέσα και μετά την εξεταστική, συντονισμένα και με άλλους φοιτητικούς συλλόγους , και να διερευνήσουμε ημερομηνία για να συνεδριάσει ο σύλλογος μας το συντομότερο στη γενική του συνέλευση και να προχωρήσουμε ξανά σε οξυμένες μορφές πάλης  με σύνθημα καμία σχολή να μην ανοίξει μετά τις εξεταστικές με διαγραμμένους φοιτητές.

ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΨΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ!!

Δευτέρα 5 Μαΐου 2014

ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟ 2014...ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΑΧΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ!!

Μία ακόμη μάχη γιατί οι εκλογές δεν αποτελλούν μια ξεκομμένη διαδικασία απο το τι συμβαίνει στον σύλλογο όλη την υπόλοιπη χρονιά. Μία ακόμη μάχη για να αποτελέσουν αυτές οι εκλογές μέσο έκφρασης του ριζοσπαστικού πολιτικού δυναμικού που υπάρχει στη σχολή μας.

Σίγουρα ένας απολογισμός της δράσης των δυνάμεων που παρεμβαίνουν στη ΣΕΜΦΕ δε μπορεί να χωρέσει σε μερικές σελίδες, μια σχετικά κωδικοποιημένη προσέγγιση όμως μπορεί να μας βοηθήσει να βγάλουμε πολλά συμπεράσματα σχετικά με το τι εκπροσωπεί η κάθε δύναμη και αν τελικώς έρχεται και μπορεί να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα του συνόλου των φοιτητών.

·        Σε ποιο πλαίσιο τοποθετούνται οι φοιτητικές εκλογές?

Μια τέτοια προσέγγιση δεν θα μπορούσε να αφήσει απ’έξω τη συγκυρία στην οποία πραγματοποιούνται οι φοιτητικές εκλογές. Η αντιλαϊκή πολιτική που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβέρνηση-Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ. έχει φέρει τα αποτελέσματα που και περιμέναμε και περιμένανε. Η γενιά των «700», όπως θα ήθελαν, τελικά ψάχνει μέλλον είτε στο εξωτερικό, είτε σε voucher, είτε ρίχνοντας την χαμηλότερη τιμή στο τραπέζι των μειωδοτικών για να δουλέψουν με 200-300 ευρώ, αφού πρώτα ξεπεράσουν το 60% της ανεργίας. Προσπαθούν να πείσουν πως το μαύρο στα δημοκρατικά μας κεκτημένα και η άνοδος της φασιστικής δυσπλασίας είναι κάποια απο τα απαραίτητα συστατικά της εξυπηρέτησης του «εθνικού συμφέροντος».
Τοποθετείται επίσης σε μια χρονιά κατά την οποία κλιμακώνεται η πιο βίαιη προσπάθεια εφαρμογής της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στη μεταπολίτευση. Μια μεταρρύθμιση που έρχεται να τσακίσει κάθε κεκτημένο του φοιτητικού κινήματος των τελευταίων δεκαετιών (διαγραφές φοιτητών, διάλυση πτυχίων και της όποιας επαγγελματικής προοπτικής, κατάργηση ασύλου, φίμωση των φοιτητικών συλλόγων μέσα στα ιδρύματα και αυταρχικοποίηση των διοικήσεων κ.α.). Τοποθετούνται τέλος σε μια περίοδο όπου η κατεύθυνση του κράτους για εξατομίκευη, πειθάρχηση και κανιβαλισμό του φοιτητικού σώματος υλοποιείται με πρωτοφανή τρόπο απο τους καθηγητές μέσα απο τη ραγδαία εντατικοποίηση των όρων φοίτησης, παράλληλα με τη στοχοποίηση του φοιτητικού συνδικαλισμού.

Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, ο καθένας το πόσο σημαντικό είναι στις φετινές εκλογές να σταλεί ένα μήνυμα ανυπακοής απο τους φοιτητές στην κυβέρνηση και τα επιτελεία τους μέσα κι έξώ απο τις σχολές!!

·        Ποια η τοποθέτηση των πολιτικών δυνάμεων?

ΔΑΠ:Εδραίωσε και με το παραπάνω τον κυρίαρχο εκφραστή του ατομισμού και του κανιβαλισμού μέσα (κι έξω) απο τις σχολές, απαξιώνοντας κάθε συλλογική διαδικασίατων φοιτητικών συλλόγων. Η φοιτητική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, πρεσβεύει την απαξίωση του φοιτητικού συνδικαλισμού αφού προσπαθεί μέσω του πελατειακού της μηχανισμού (πάρτυ, εκδρομές, προσωπικές σχέσεις και κονέ με καθηγητές) να προβάλει τον δρόμο της συνδιαλλαγής, της προσωπικής διαπραμάτευσης και της υποταγής. Λίγο πιο συγκεκριμένα την περίοδο που έπαιρνε μέρος ένας απο τους πιο σπουδαίους απεργιακούς αγώνες των τελευταίων ετών, αυτός των διοικητικών, η ΔΑΠ μπήκε σε μόλις τρεις συνελεύσεις με ρητορία σκληρά κυβερνητική φτάνοντας σε σημείο να αναπαράγει θέσεις γκεμπελίστικης εμπνεύσεως του στυλ «οι διοικητικοί κρατάνε όμηρους του φοιτητές». Κατά τ’άλλα το μόνο πράγμα που κάνει στη σχολή μας είναι να σαμποτάρει τις συλλογικές διαδικασίες δια της πλήρης απουσίας της.

ΠΚΣ (Επιτροπή Αγώνα):   Η ΠΚΣ, παρ’ότι μια αριστερή δύναμη κατάφερε και φέτος κι έπαιξε πρωτοφανή διασπαστικό, εκφυλιστικό και σε κρίσιμες στιγμές οπισθωδρομικό ρόλο για το φοιτητικό σύλλογο. Πολιτική της αφετηρία η ηττοπάθεια και η μοιρολατρία καθώς δεν πιστεύει πως αγώνες του σήμερα μπορούν να νικήσουν, μεταθέτοντας πολύ βολικά οποιαδήποτε λύση στην άλλη κοινωνία. Ο σεχταρισμός και ο απομονωτισμός, επίσης, που τη διακατέχει (ξεχωριστές συγκεντρώσεις ΜΑΣ και μακριά απο αυτές των φοιτητικών συλλόγων, συνελεύσεις ετών, καμία διάθεση σύνθεσης με οποιαδήποτε αριστερή δύναμη στις συνελεύσεις και στα ΔΣ) καταλήγουν να λειτουργούν διασπαστικά για το κίνημα και ουσιαστικά να απογοητεύει τον κόσμο που θέλει να αγωνιστεί. Λίγο πιο συγκεκριμένα στη σχολή μας καθώς αδυνατεί να συσπειρώσει ένα αγωνιστικό δυναμικό, παρατηρούμε την απαρχή μιας προσπάθειας να απευθυνθεί σε ένα πιο συντηρητικό μπλοκ δίχως όμως να βάζει κάποια κατεύθυνση ριζοσπαστικοποίησης αυτού, αλλά αντιθέτως να μετατοπίζει όλο και πιο δεξιά τον λόγο και την πρακτική της, με εντονότερα παραδείγματα αυτά του ανοίγματος της σχολής κατά την περίοδο του κοινού αγώνα διοικητικών-φοιτητών και της στάσης (επιεικώς) απάθειας που κράτησαν απέναντι στην προσπάθεια των καθηγητών, αλλαγής του προγράμματος σπουδών. Αυτό βρίσκει αντανάκλαση και σε κεντρικό επίπεδο με το ΚΚΕ να σαμποτάρει οποιονδήποτε αγώνα δεν μπορεί να καρπωθεί πολιτικά το ίδιο, όπως έγινε και με τους διοικητικούς. 

ΑΡΕΝ:Πρώτα απ’όλα κάθε πολιτική δύναμη που θέλει να απευθύνεται στην αριστερά έχει χρέος να παρεμβαίνει στον εκάστοτε κοινωνικό χώρο για να ωθήσει τους συλλόγους σε μια πιο κινηματική κατεύθυνση, επιλέγοντας τους αγώνες που θα δώσει κάθε φορά. Η παρουσία της ΑΡΕΝ στο σύλλογό μας είναι μηδαμινή και η κυρίαρχη κατεύθυνση που βάζει είναι η σύσταση, στον εκάστοτε χώρο, φορέων ενός πολιτιστικού αντιπροτάγματος (εκδηλώσεις, πολιτιστικά στέκια, λέσχες, κυλικεία). Φυσικά τα παραπάνω είναι η αποκρυστάλωση της πολιτικής λογικής του κομματικού της φορέα ΣΥΡΙΖΑ (εν αναμονή για την αλλαγή κυβέρνησης-κυβέρνηση της Αριστεράς) απέχοντας από κινηματικές διαδικασίες.

·        Κατά πόσο το ΑΚΥΡΟ-ΑΠΟΧΗ συμβάλλουν στην υπεράσπιση των συλλογικών μας δικαιωμάτων?

Πόσο «αχρωμάτιστο» και ουδέτερο είναι το να αποφασίσεις να μη πάρεις ενεργή θέση σε μία πολιτική διαπάλη που διεξάγεται, όταν το κράτος προωθεί την απομαζικοποίηση και την διαλυτοποίηση των συλλόγων και την απολιτικοποίηση των διαδικασιών? Η πολιτική που ακολουθεί κυβέρνηση-Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ. και οι συνέπειες της δεν είναι εγκεφαλικές καταστάσεις, υπάρχουν! Η απάθεια απέναντι σε αυτές μάλλον καταστάλαγμα παρά ανεξαρτησία δείχνουν. Πράγματι, στη σημερινή συγκυρία η οργή και η αγανάκτηση έναντι της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί, αλλά και σε κάθε μορφή μαζικής διαδικασίας τείνει να εκδηλώνεται με το άκυρο-αποχή, μήπως όμως η αποχή συμφέρει αυτούς που θέλουν να μείνουμε αμέτοχοι απέναντι στην πολιτική τους?Μόνο η συμμετοχή και η ενεργητική στήριξη και καθημερινά και στις εκλογές σε μια πολιτική λογική που βάζει μία αγωνιστική κατεύθυνση για όλους μας μπορεί να αποτελέσει κάτι προωθητικό.

·        Και γιατί να ψηφίσω τα σχήματα της σχολής μου?

Πιστεύουμε πως στις εκλογές πρέπει να δωθεί ένα αγωνιστικό στίγμα και εντός το φοιτητικού συλλόγου και σε ολόκληρη την κοινωνία. Καλούμε να αποτυπωθεί και στις εκλογές αυτό που αποτυπώνεται στο φοιτητικό σύλλογο όλη τη φετινή χρονιά, δηλαδή η ενίσχυση και η ηγεμονία εντός του συλλόγου ενός ριζοσπαστικού δυναμικού. Τα σχήματα φέτος πρωτοστάτησαν σε δύο καίριους αγώνες που θα καθόριζαν την πραγματικότητα εντός (ή εκτός?..) σχολής: Τον κοινό αγώνα διοικητικών-φοιτητών, κατά τον οποίο σε μια περίοδο που η κυβέρνηση φαίνεται ανάλγητη και για κάποιους οδροστωτήρας, έκανε ένα βήμα πίσω και επιχείρησε να διαπραγματευτεί, και την προσπάθεια αλλαγής στο πρόγραμμα σπουδών όπου εκτός των άλλων εμποδίστηκε (το αν θα ξαναγίνει είναι στα δικά μας χέρια) εκτός των άλλων η εισαγωγή αλυσίδων και υποχρεωτικών εργασιών κ προόδων. Τώρα έχουμε ακόμη ένα μεγάλο αγώνα να δώσουμε, καθώς έχουμε απέναντί μας τις 180.000 διαγραφές που εξανείγγειλε το υπουργείο. Σε καμιά περίπτωση δεν πρεσβέυουμε λογικές του στυλ οι εκλογές είναι η μητέρα των μαχών και γι’ αυτό τον λόγο ψήφος στην ενωτική πρωτοβουλία που συμμετέχει και η ΑΝ.ΑΡ.ΠΑ. σημαίνει δυνατότερη παρέμβαση στον σύλλογο, περαιτέρω αποδυνάμωση των κυβερνητικών παρατάξεων και κριτική στην ρεφορμιστική αριστερά

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΤΟΜΙΚΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΔΑΠ-ΠΑΣΠ... ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ ΤΩΝ ΠΚΣ-ΑΡΕΝ...

Στις 7 ΜΑΗ στέλνουμε μήνυμα ανυπακοής στα κομματικά τους επιτελεία... ΣΠΑΜΕ τη βιτρίνα της συναίνεσης!
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ  
ΑΝΑΡΠΑ-ΡΑΦ

(ενωτική πρωτοβουλία των σχημάτων των ΕΑΑΚ στη ΣΕΜΦΕ)